http://kimothoi.blogspot.com

http://kimothoi.blogspot.com
Νότα Κυμοθόη, απόσπασμα από Ποίησή μου με τον τίτλο "Ερατώ" "Παίξε ω Μούσα Ερατώ την άρπα την ανθρώπινη αυτήν οπού αγγίζει τις καρδιές των άκαρδων ανθρώπων που είπαν λόγια ερωτικά και λόγια της αγάπης"

Τετάρτη, 19 Σεπτεμβρίου 2012

ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ "ΕΚΕΙ ΟΠΟΥ ΦΥΤΡΩΝΕΙ ΑΓΡΙΑ ΜΕΝΤΑ" ΠΟΙΗΣΗ"



ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ

ΕΚΕΙ ΟΠΟΥ ΦΥΤΡΩΝΕΙ ΑΓΡΙΑ ΜΕΝΤΑ

ΠΟΙΗΣΗ

Εκεί, οπού τις νύχτες πέφτει τώρα η δροσιά
αλλά και παγωνιά σκεπάζει τις ραχούλες
Εκεί, οπού τα πρωινά γλυκολαλούνε πέρδικες
κι ο άνεμος μοσχοβολά μυρτιά και δυόσμο
Εκεί...σεργιανάει απόψε η καρδιά
σε μονοπάτια οπού περπάτησα
σε σπίτια συγγενών και φίλων
αλλά κι εχθρών που δεν κατάλαβα ποτέ
γιατί ήταν και είν' οχτροί μου...
Εκεί...οπού φύτρωνε άγρια μέντα
σε πηγές που σύχναζαν μικροί θεοί
σε πλαγιές οπού τραγούδαγαν ημίθεοι...
Εκεί, στην Άγια Ρούμελη θυμάμαι
πρόσωπα, πρόσωπα κι αρώματα και ήχους...
Γιατί...πολύ αγάπησα τη γη οπού περπάτησα
...
κι είχα τους ήχους όλους συντροφιά
στη σιωπή του πόνου μου, τόσο μόνη!..

© Nότα Κυμοθόη 



Κυριακή, 16 Σεπτεμβρίου 2012

ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ "Οι άνθρωποι και τ' ανθρωπάκια" 2012


                                                          φωτογραφία Νότα Κυμοθόη
Οι άνθρωποι και τ' ανθρωπάκια...
Γράφει η Νότα Κυμοθόη 2012

Μετά την τουρκοκρατία, υπήρξαν κάποιοι τυχάρπαστοι
που πετούσαν την πέτρα κι όπου έπεφτε, πήγαν
και...χάραξαν σύνορα και το έκαναν δικό τους κτήμα.

Σήμερα, στα βουνά της  Ελλάδας, πάνε κάποιοι έξυπνοι
και με το έτσι θέλω-φυσικά κοινό μυστικό δεν είναι πλέον-
και καταπατούν το βουνό και δημιουργούν...χωράφια
τα οποία αφ΄ ενός είναι δίχως τίτλους,
αφ΄ εταίρου το παίζουν και...έξυπνοι...
διότι πιστεύουν πως το ελληνικό κράτος είναι...
ένας ξεχαρβαλωμένος χώρος...

Το χειρότερο δε απ' όλη αυτή την ιστορία
είναι πως έχουν πάρει κι επιδοτήσεις...

Επειδή λοιπόν η απάτη έχει ομάδες και σύνορα
αλλά αποτελεί και πράξη εγκλήματος
μέσα στο οποίο έχουν εισχωρήσει και γνωστά ονόματα
της ελληνικής κοινωνίας...
τα οποία έχουν το θράσος ν' απειλούν...
και να δημιουργούν συνεχώς δολιοφθορές...
απλά λέω..."ο κόσμος τόχει τούμπανο
κι αυτοί κρυφό καμάρι"...πως τάχα έγιναν...
επιχειρηματίες!..

Κάποιοι τέτοιοι άνθρωποι
με έχουν προβληματίσει
γιατί ενώ κυκλοφορούν μέσα σε χώρους
που έχουν σχέση με τον πολιτισμό...
αυτοί διατηρούν "δύο" πρόσωπα...
Αλλά η παρανομία, έχει πρόσωπο
και δεν μπορούν να κρυφτούν
στον χώρο του πολιτισμού για να έχουν άλλοθι...
Φευ!
                                                          φωτογραφία Νότα Κυμοθόη

© Nότα Κυμοθόη 



Τρίτη, 4 Σεπτεμβρίου 2012

ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ "ΠΟΙΟΣ ΤΑ ΔΕΝΤΡΑ ΔΙΕΚΔΙΚΕΙ;"ΠΟΙΗΣΗ


ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ
"ΠΟΙΟΣ ΤΑ ΔΕΝΤΡΑ ΔΙΕΚΔΙΚΕΙ;"
ΠΟΙΗΣΗ
Αφιέρωμα στους Πυροσβέστες

Μαύρες πλαγιές έχουν τα όρη γύρω
ως εν χηρεία συγγενείς
η μια στην άλλη ως ίδιο σώμα
ακουμπισμένες με στοργή στη θλίψη τους.
Δίχως σφρίγος δροσιάς με μοιρολόγι έπεσαν
σε μια σεβάσμια βαθιά σιωπή...
Τι απομένει ουσιαστικά εμπρός στο θάνατο;
Δίκαιο κι ωραίο πως ταλαντεύεται τώρα το φως
σε γεγονότα που πυρπόλησαν αθώους;

Στο ένα πλαϊνό κυλάει μόνο στάχτη
που κάποιοι αλίμονο γνωρίζουν κι αγνοούν.
Στο άλλο βέβαια δεν διακρίνεις
παρά μονάχα οσφρίζεσαι καμμένη ανάσα
καθώς τα μυστικά του τέτοιος άνεμος μηρυκάζει
ενώ πλάγιοι έρχονται ήχοι απ΄τη μεριά του κάρβουνου
τρίζουν τ' αποκαΐδια χτυπώντας πόνους στην ψυχή
σε τόπους γνωστούς σπαράζουν και κραυγάζουν
καθώς το τρυφερά ελάχιστο μετρούν εντός μας...

Ποιος, πλην της ερήμωσης
τα δέντρα διεκδικεί;
Ποιος ευφυής επ' αμοιβή χορταίνει απ' τη στάχτη;

Κινούμενη πολιτεία ως σε καθρέφτη η μωρία
αντικατοπτρίζεται καθώς  επιστρέφεται εκεί
όλη εκείνη του αγαθού η αθωότης
και της άπνοιας πάλι απ' τον αέρα η ασφυξία.

Ω ζωή την ομορφιά σου τραγουδώ
και πενθώ το θάνατό σου....
Πήραν θέση τα καμένα βουνά με τις στάχτες
αλλά της γης οι ισχυροί καμία.
Ποιος την απραξία αιχμαλώτισε;

Εάν το φιλότιμο είχε ολίγον ρίγος
θα έτρεμαν από άρωμα συγκίνησης
οι διαβάτες στις μασχάλες των βουνών...
Αλλά, μόνο με θωπείες αναζητούν δροσιά
οι κύκλοι των καταπατητών οπού εισέρχονται
σαν εφιάλτης και περνούν κατόπιν ως βάρβαροι
σε τετραγωνικά μ' επίθετα και τίτλους ευκαιρίας.

Έτσι αύριο
σε μια νέα συνοικία καλοσχεδιασμένη
θα πνέει νέος άνεμος εκεί μιας άνοιξης
με δίχως τελειωμό απάτης
εκεί, οπού οι φλόγες σήμερα αφάνισαν τα δέντρα.

Ω πυροσβέστες, άγγελοι σωτηρίας των δασών
οπού με πάθος ρίχνεστε μες τη φωτιά
σε όνειρο μακράς πνοής όλων...
Άγρια πουλιά, θηρία ορμητικά στο χάος
οπού τολμάτε εκεί με αυτοθυσία...
Μάτια ελπίδας, οπού θυμούνται οι καρδιές
χέρια, κορμιά οπού είστε μια ψυχή εκεί
στις φλόγες μέσα για όλους, εσείς!..

Κι αν μέσ' στις στάχτες αφήσετε κορμιά και νου
κι άλλοι απ΄έξω ζυγιάζουν κέρδη ...
Δεν έχω τίποτα για να χαρώ...
Μήτε κι εσείς...
Μονάχα κούραση και θλίψη
για των ανθρώπων τη μωρία...

Κάπου εδώ η καρδιά μου ευδιάκριτη
με όλα τα σημάδια επάνω της
θα τραγουδά στον άνεμο
για όλη εκείνη την ομορφιά
οπού κάποτε πρόφτασα να χαρώ
ως ελάχιστο δείγμα ευγνωμοσύνης
για να εξαργυρώνονται οι λύπες
μέσα στα ουράνια τόξα οπού χάθηκαν
παρέα με τα δέντρα και τους θάμνους
στις ευωδιαστές πλαγιές
οπού τ' αηδόνια υμνούσαν τη χαρά!..


© Nότα Κυμοθόη 

Σάββατο, 1 Σεπτεμβρίου 2012

ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ "ΑΝΑΠΝΕΩ ΣΙΩΠΗ" ΠΟΙΗΣΗ


ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ
ΑΝΑΠΝΕΩ ΣΙΩΠΗ
ΠΟΙΗΣΗ
(αφιερωμένο)

Αναπνέω σιωπή
επάνω στο λόφο της έλξης σου
μέσα σε όλη την ομορφιά γύρω κι εντός μου.
Που είσαι;
Ανήκω στην αγκαλιά σου
ενώ επιμένει το ταξείδι
και θα πάρω μαζί μου όλη σου την εικόνα.

Είμαι υπέρβαρη από θλίψη.


© Nότα Κυμοθόη