Nota Kimothoi© Nότα Κυμοθόη

Nota Kimothoi© Nότα Κυμοθόη
Νότα Κυμοθόη, απόσπασμα από Ποίησή μου με τον τίτλο "Ερατώ" "Παίξε ω Μούσα Ερατώ την άρπα την ανθρώπινη αυτήν οπού αγγίζει τις καρδιές των άκαρδων ανθρώπων που είπαν λόγια ερωτικά και λόγια της αγάπης"/Art Nota Kymothoe© Nότα Κυμοθόη

Τετάρτη 12 Μαρτίου 2014

ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ "ΤΟ ΙΕΡΟ ΠΟΤΑΜΙ" ΠΟΙΗΣΗ

Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2011


Νότα Κυμοθόη

"Το ιερό ποτάμι" Ποίηση

Είναι κάποιες ώρες οπού δε μιλάει κανείς!..
Είναι μόνο ήχοι νερού...
Άκου!..
Της Γης είναι οι φλέβες
όπου περνούν κάτω από εμάς
Όλοι της φύσης...
Φεύγω, είπες και χλόμιασε ο ουρανός
και η φτέρη δάκρυσε στις όχθες
καθώς έγραφα επάνω στο νερό
των χεριών σου τις κινήσεις
ως να έπαιζες άρπα
μπορεί...
Μα η μουσική είναι από μέσα μου

Άκου...

ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ "ΤΟ ΙΕΡΟ ΠΟΤΑΜΙ" ΠΟΙΗΣΗ© Nότα Κυμοθόη

Νότα Κυμοθόη "Το ιερό ποτάμι"Ποίηση© Nότα Κυμοθόη

ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ Ποίηση Νότα Κυμοθόη








Το ποτάμι
Ποίηση
Νότα Κυμοθόη 


Ζωγραφική Νότα Κυμοθόη
1ος ήχος

Tο ποτάμι...
9 Δεκέμβρη 2011

Είναι κάποιες ώρες οπού δε μιλάει κανείς!..
Είναι μόνο ήχοι νερού...
Άκου!..
Της Γης είναι οι φλέβες
όπου περνούν κάτω από εμάς
Όλοι της φύσης...
Φεύγω, είπες και χλόμιασε ο ουρανός
και η φτέρη δάκρυσε στις όχθες
καθώς έγραφα επάνω στο νερό
των χεριών σου τις κινήσεις
ως να έπαιζες άρπα
μπορεί...
Μα η μουσική είναι από μέσα μου

Άκου...

"ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ" ΠΟΙΗΣΗ Νότα Κυμοθόη- 2ος ήχος-Oι όχθες


                                                                   
                                                           Το ποτάμι
                                             Ποίηση
                                      Νότα Κυμοθόη     
                                                    
                             Ζωγραφική Νότα Κυμοθόη

                                                               2ος ήχος
         
                                                              Οι όχθες...
                                            


                                 Το ποτάμι...κι εσύ στην όχθη!..
                                           Πόση αθωότητα ξοδεύει ο χρόνος!
                                                                Ενώ εσύ,
                                            ακόμα σημαδεύεις τ' αηδόνι!..
                                            Τυφλός διαβάτης και περνάς
                                            δίχως να εξοφλήσεις ουρανό.
                                            Η Γη, ένα τέλειο έργο τέχνης
                                       αλλά το προσπέρασες ασυγκίνητος!
                                                
                              http://kimothoi.blogspot.gr/

Παρασκευή 14 Φεβρουαρίου 2014

ΟΜΟΡΦΙΑ Ο ΕΡΩΣ ΠΟΙΗΣΗ ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ

                                                εικόνα:φωτογραφία της Νότας Κυμοθόη

ΟΜΟΡΦΙΑ Ο ΕΡΩΣ
ΠΟΙΗΣΗ
ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ
Νότα Κυμοθόη© Nota Kimothoi
"Ομορφιά ο Έρως
και χαρά μεγάλη
Φως χαραγμένο
ως ευχή του ανθρώπου
Το κυανό μες στα πελάγη
και στα ουράνια
χρυσαφένια του ήλιου αχτίδα..."
Άδεια Creative Commons
Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .

© Nότα Κυμοθόη 

                                                    

Κυριακή 26 Ιανουαρίου 2014

ΔΟΚΙΜΙΟ ΤΗΣ ΝΟΤΑΣ ΚΥΜΟΘΟΗ "Έργα και ημέρες των σύγχρονων πολιτικών και όχι μόνον"


                                                          Νότα Κυμοθόη© Nota Kimothoi

ΔΟΚΙΜΙΟ ΤΗΣ ΝΟΤΑΣ ΚΥΜΟΘΟΗ
“ Έργα και ημέρες των σύγχρονων πολιτικών και όχι μόνον”
 Νότα Κυμοθόη© Nota Kimothoi
(Δημοσιευμένο στην εφημερίδα Αδέσμευτος Πάφου, 25/1/14, στην στήλη μου:Το Λ των λέξεων και του Λόγου
Γράφει η Νότα Κυμοθόη Λογοτέχνης και Ζωγράφος)

   Κρατώ στα χέρια μου το αρχαίο κείμενο “έργα και ημέραι” του παππού μου Ησιόδου και με αφήνει κατάπληκτη η διαχρονική γραφή του καθώς γράφει: “Οις δ΄ ύβρις τε μέμηλε κακή και σχέτλια έργα, τοις δε δίκην Κρονίδης τεκμαίρεται ευρύοπα Ζευς. Πολλάκις και ξύμπασσα πόλις κακού ανδρός απηύρα, ός τις αλιτραίνη και ατάσθαλα μηχανάαται...Ω βασιλήες, υμείς δε καταφράζεσθε και αυτοί τήνδε δίκην. Εγγύς γαρ εν ανθρώποισιν εόντες αθάνατοι φράζονται όσοι σκολιήσι δίκησιν αλλήλους τρίβουσι θεών όπιν ουκ αλέγοντες. Τρις γαρ μύριοί εισίν επί χθονί πουλυβοτείρη αθάνατοι Ζηνός φύλακες θνητών ανθρώπων. Οι ΄ρα φυλάσσουσίν τε δίκας και σχέτλια έργα ηέρα εσσάμενοι, πάντη φοιτώντες επ αίαν. Ή δε τε παρθένα εστί Δίκη...και 'ρ' οπότ' αν τις μιν βλάπτη σκολιώς ονοτάζων, αυτίκα παρ' Διί πατρί καθεζομένη Κρονίωνι γηρύετ΄ανθρώπων αδίκων νόον, όφρ' αποτείση δήμος ατασθαλίας βασιλέων οί λυγρά νοεύντες άλλη παρκλίνωσι δίκας ακολιώς ενέποντες. Ταύτα φυλασσόμενοι, βασιλήες, ιθύνετε μύθους, δωροφάγοι, σκολιών δε δικέων επί πάγχυ λάθεσθε. Οι γ' αυτώ κακά τεύχει ανήρ άλλω κακά τεύχων, η δε κακή βουλή τω βουλεύσαντι κακίστη..”. Η ελληνική γλώσσα είναι ελληνική σκέψη, η οποία λόγω μειωμένης παιδείας από τους πολιτικούς της εποχής μας, έχει οδηγήσει σε όλεθρο την ανθρωπότητα. ...
(...συνεχίζεται)
(Δημοσιεύτηκε στην εφ. Αδέσμευτος Πάφου, στις 25/1/2014, σελίδα 28 Επικαιρότητα)

Νότα Κυμοθόη
Copyright:Νότα Κυμοθόη 2008/Το Λ των λέξεων και του Λόγου/ Νότα Κυμοθόη© Nota Kimothoi

Πέμπτη 16 Ιανουαρίου 2014

ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ "ΟΤΑΝ..."ΠΟΙΗΣΗ


   

ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ 
"ΟΤΑΝ..."
ΠΟΙΗΣΗ                               
(αφιερωμένο)

Όταν ο δρόμος έχει γίνει τόσο λείος

από τα πέλματά μου σε ώρες σιωπηλές
όλες εκείνες τις ημέρες και τους μήνες
οπού είχα συντροφιά μόνον εσένα...
σε σκέψεις οπού έγιναν ποιήματα
να τραγουδούν οι άνθρωποι πουλιά
μες τη δική τους σιωπή
γιατί αγγίζουν τις καρδιές
όταν...δεν έχουν τίποτα ν' αγγίζουν...
Τότε...ναι τότε, θα θέλεις να με δεις
αλλά δεν θα με βρίσκεις πάλι εκεί
στους ίδιους δρόμους της θλίψης μου...
Πάει πέρασε αυτή κι έγινε όλη τραγούδι
για τις μοναχικές ψυχές
που νοσταλγούν την αγάπη μου...

Άπλωσα το χέρι μου να τους αγγίξω

και μου δάγκωσαν τα δάκτυλα...

Δεν πειράζει...


Όταν ο άνεμος σφυρίζει, θα με θυμούνται
γιατί ήμουν μόνη στον πόνο...
Όταν ο ήλιος λάμπει, θα με νοσταλγούν
γιατί ήμουν ολομόναχος ήλιος στη σκοτεινιά τους...
Όταν βρέχει, θα θυμούνται την αγκαλιά μου
γιατί ήμουν μι' αγκαλιά ομπρέλα στα δύσκολά τους...
Όταν χιονίζει, θ΄ αναζητούν τα χάδια μου
για να ζεσταθούν στην παγωνιά της νύχτας...

Όταν έρθω πάλι εκεί...κοντά σας

θα είναι Άνοιξη και η φύση θα ντυθεί ομορφιά
γιατί έχουμε πολλά μυστικά οι δυο μας...

Όταν ανθίζει όλη η πλάση, θα με θυμούνται
γιατί κανάκεψα όλους τους σπόρους της στην αγάπη
με όλη την υπομονή που μου χάρισε ο χειμώνας!..
Εκείνος ο αξέχαστος χειμώνας της μεγάλης θλίψης μου
που είχα συντροφιά μονάχα το Θεό
και μου μίλησε για σένα...

Όταν εσύ κοιμάσαι

όλη η φύση κυοφορεί
και οι σπόροι αναρωτιούνται
τι συμβαίνει...

Χιονίζει και οι νύμφες χορεύουν...
Αλλά εσύ κοιμάσαι...

Θα θυμάσαι τα βήματά μου 

κάθε οπού θ΄ανθίζουν τα λιβάδια σου
κάθε οπού το τσάι σου έλκει τις μέλισσες
κάθε οπού οι κορφές σου είναι γυμνές
γιατί θα είμαι πάντα ο ήλιος...

Η δική σου ιέρεια οπού γνωρίζεις καλά

μέσα σε όλες τις ιερές τελετές
τις τελειωμένες κι όσες έμειναν μισές
από χέρι βάρβαρων εισβολέων...
Θα με θυμάσαι όταν θα τραγουδούν αιώνια
όλους εκείνους τους ψαλμούς
οπού έγραφα για εσένα
τις ώρες της σιωπής
αυτής της ιερής
οπού μόνον εσύ κατανοείς...

Σ' αγαπώ!..

Άδεια Creative Commons
Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .


© Nότα Κυμοθόη